پوست بدن در صورتی که مدتی در یک وضعیت تحت فشار بدن قرار بگیرد به سمت آنوکسی پیش می رود که به دلیل فشار وارده سلول ها از مواد غذایی و اکسیژن محروم شده و به سمت آسیب بافتی و بدنبال آن زخم بستر پیش می روند.

بیماران بی حرکت و دچار اختلالات حرکتی ناشی از سکته مغزی ، کما و کاهش سطح هوشیاری ، وزن بسیار زیاد و بسیار کم ، بیماری های تحلیل برنده عضلانی از جمله مولتیپل اسکلروزیس،میاستنی گراویس وگلین باره بیماران دارای محدودیت حرکتی در معرض خطر بیشتری هستند.

زخم های فشاری معمولا در برجستگی های استخوانی از جمله نشیمنگاه ، دنبالچه، نواحی کناری پا ، قوزک جانبی ، کتف ،  شانه ها و پاشنه ایجاد می شوند.

گسترش زخم فشاری می تواند در روند بهبود بیماری اصلی فرد دخالت نموده و بواسطه ی  درد و عفونت وضعیت را پیچیده تر نماید و موجب طولانی تر شدن اقامت در بیمارستان شود. وجود زخم های فشاری شاخصی از پیش آگهی ضعیف بوده و در میزان مرگ ومیر و بیماری تاثیر گذار است . علاوه بر این پیامدهای سلامتی نامطلوب، هزینه ها و فشار مالی زخم های فشاری نیز قابل ملاحظه است.

با کاهش فشار از پوست بیمار بهبود وضعیت تغذیه و تمیز نگاه داشتن زیر بیمار می توان از زخم بستر را به حداقل رساند. کاهش فشار با تغییر وضعیت های دوره ای بیمار (هر 2 ساعت) استفاده از سطوح حمایتی کاهنده فشار  میسر است. سطوح حمایتی خاص ( از جمله تشک ها ، تختها و بالش ها)، فشاری که وزن بدن بیمار بر پوست و بافتهای زیر جلدی وارد می کند را کاهش داده یا بر طرف می کنند. در صورتیکه حرکت بیمار مطلوب نباشد و فشار ایجاد شده برداشته نشود ، فشار می تواند باعث اختلال خون رسانی و ایجاد زخم گردد.

 انواع تشک های موجود شامل تشک های با ریسک متوسط (medium risk) جهت بیماران معمولی و ریسک بالا (high risk) جهت بیماران دارای مشکلات پیچیده از جمله دارای پوست شکننده، ادم و سایر موارد مستعد کننده زخم بستر است که معمولا در بخش مراقبت های ویژه ICU مورد استفاده قرار می گیرد.

ما جهت انتخاب بهترین تشک مواج بررسی هایی را انجام داده و تشک های مواج موجود در بازار را مورد مقایسه دادیم . جهت اطلاع از نتایج متن زیر را ببنید.